Daniël Debunkt

Dagelijkse debunks over COVID-19

Dick Bijl alweer in de persoonlijke aanval

Na zijn persoonlijke aanval van vorige week zinkt Dick Bijl verder weg in een moeras van schelden

Na zijn persoonlijke aanval op Bernard Leenstra van vorige week, waarop de nodige reacties verschenen zijn, vervolgt Dick Bijl met een nieuwe blogpost die vol staat van persoonlijke aanvallen.

Het ironische is dat Bijl zich zelfs denigrerend moet uitlaten over zijn medestanders. Hij haalt Paul Graham aan, een informaticus wiens essays ik iedereen kan aanraden met interesse voor ICT en informatica, en noemt hem “computerprogrammeur”. Paul Graham is gepromoveerd informaticus, heeft bijgedragen aan de ontwikkeling van de programmeertaal Lisp en is thans mede-eigenaar van een bedrijf dat startup-bedrijven financiert en dat hij genoemd heeft naar een lambda-calculus-expressie. Me dunkt dat het een beetje misprijzend is hem dan slechts “computerprogrammeur” te noemen.

Paul Grahams hiërarchie van onenigheid, die Dick Bijl aanhaalt in zijn stuk, is een heel aardige meetlat om het niveau van argumentatie tegen te leggen

Hiërarchie van onenigheid

Laten we allereerst Bijls blogpost van vorige week langs die meetlat leggen. Op welk niveau in deze hiërarchie staan uitspraken als “farmatrol” of “buikspreekpop van de farmaceutische industrie”? Precies, het allerlaagste niveau. Bijls hoofdargument was dat de studies waar Leenstra zich op baseerde, van onvoldoende kwaliteit zou zijn. Dat hoofdargument is effectief weerlegd (hoogste niveau) in de diverse reacties die ik in mijn vorige blogpost noemde.

Gaat Dick Bijl nu daarop in? Nee, in het geheel niet. Sterker nog, de alinea direct onder de piramide is weer één lange scheldpartij:

Veeartsen, virologen en onderzoekers met conflicterende belangen bedienen zich op sociale media vooral van onderste 4 categorieën. Ik heb geen behoefte om hier namen te noemen. In hun gevolg lopen vele ondeskundigen mee die zich alleen maar van de onderste 2 categorieën kunnen bedienen. Meer hebben ze ons niet te bieden.

Vooral het eerste woord is een populair scheldwoord in kringen van corona-“skeptici”, en ik noem maar wel even de namen die daarbij horen: Marion Koopmans en Ab Osterhaus, twee van de meest vooraanstaande virologen van ons land, worden door hen regelmatig uitgemaakt voor “veearts” omdat ze hun academische carrière begonnen zijn met een studie diergeneeskunde. De implicatie van het woord “veearts” is niet alleen dat ze geen eed afgelegd zouden hebben, maar ook dat ze hun patiënten slechts zien als productiemiddel met een geldelijke waarde, waarbij het geen zin heeft te behandelen als de behandeling duurder is dan de waarde.

Het was een vreemde gewaarwording om dit te lezen vlak nadat ik met mijn poes bij de dierenarts was geweest ter controle. Ik moet Dick Bijl nog maar zien zijn patiënten met zoveel geduld en compassie te behandelen.

De rest van Bijls blogpost is een lange tirade dat zijn tegenstanders niet aan evidence-based medicine zouden doen, zonder enige onderbouwing of illustratie daarvan. De leegheid van zijn argumenten wordt nog onderstreept door het feit dat de links geen van alle werken. In werkelijkheid is het Dick Bijl zelf die evidence-based medicine vaarwel gezegd heeft, op het laatst toen hij voor De Andere Krant ging schrijven, voorjaar 2020. Bijl is nu een karikatuur geworden die anderen beschuldigt van precies zijn eigen fouten.

Bij zo’n déconfiture als Bijl hier tentoonspreidt, vraag ik me toch onwillekeurig af wanneer hij dan precies ontspoord is; was dat al het geval toen hij nog hoofdredacteur van het Geneesmiddelen-Bulletin was? Met zijn huidige schrijfsels doet hij mensen twijfelen aan de betrouwbaarheid van alles wat hij ooit geschreven en gezegd heeft. Is dat wat hij wil?

3 gedachten over “Dick Bijl alweer in de persoonlijke aanval

  1. Zijn laatste artikelen in GEBU over de griepprik waren al niet heel sterk. De stukken daarvoor waren al heel kritisch met name over de SSRI’s en ik denk dat dat terecht is geweest.

  2. Binnen diergeneeskunde waren er in de tijd dat dat Koopmans en Oosterhuis opgeleid zijn twee richtingen. Grofweg de veeartsen en de gezelschapsdieren artsen.

    De veeartsen deden meer aan groepsgeneeskunde en de gezelschapsdieren artsen zoals diegene die uw kat behandeld heeft kijken naar het individuele dier en eigenaar.

    EBM sluit aan bij laatste benadering, rekening houdend met ondermeer de wensen en verwachtingen van cliënt. Het vaccinatie beleid meer bij de eerste.

    1. Interessant, maar ik vraag me af of dat nou wel zo bedoeld en doordacht is. Dan nog, wat voor specialisatie heeft Osterhaus gedaan? Zijn proefschrift ging over een felien (katten-) coronavirus.

      Ik zie niet in waarom vaccinatie niet EBM zou zijn. Ook het mengen van antibiotica door het voer is dunkt me EBM, het is alleen ontzettend onverstandig vanwege de resistentie.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.